“Radźcie, a radźcie mądrze!”

Prawie rok temu Jego Świątobliwość Celestyn I zapoczątkował zmiany, których owocem jest dzisiejszy kształt Państwa Kościelnego. Zniesiono wtedy realne nazwy polskojęzyczne hierarchów kościoła i zastąpiono je łacińskimi tytułami, wprowadzono 15-stopniowy podział tychże tytułów (podzielony na 3 kręgi) w zamian dotychczas obowiązującego 8-stopniowego, rozpoczęto fabularyzację, która polegać miała na odejściu od powoływania się na wiarę w “Boga Wszechmogącego” a zastąpić miał Go “Absolut”.

Na początku reformy zostały odebrane pozytywnie i nawet okazywały się atrakcyjnym magnesem dla nowych, ale na krótko. Niedługo bowiem trzeb było czekać na głosy niezadowolenia, konflikty pomiędzy hierarchami, kryzysy władzy i zanik zainteresowania Państwem Kościelnym wraz z jego izolacją na arenie międzynarodowej.

Odpowiedzią patriarchy Aleksandra II na te widoczne osłabienie państwa była zapowiedź zwołania soboru oraz przeprowadzania koniecznych reform.

 

Toteż 14 lipca br. otwarto obrady Soboru w Gnieźnie w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Wstępem były oczywiście oficjalne powitania i kurtuazyjne podziękowania w kierunku władz Katolickiego Kościoła Powszechnego. Wedle zapowiedzi księdza kamerlinga debaty mają być podzielone na cztery części:

1. Dotyczące reform Jego Świątobliwości Celestyna I

2. Dotyczące Kościoła Rotryjskiego

3. Dotyczące ekumenizmu

4. Dotyczące wizerunku chrześcijaństwa w mikroświecie.

I to własnie od tego punktu zaczęto obrady. 25 maja otwarto pierwszą dyskusję mającą na celu wypracowanie stanowiska członków Soboru do reform Celestyna I. Na chwilę obecną jednak przeważającą pozycję wśród zabierających głos posiada opinia o konieczności powrotu do starych tradycji Państwa Kościelnego oraz dawnej tytulatury. Głównymi zwolennikami tego wyjścia są Jego Eminencja Ferdynand von Habsburg Lotaryński Radziwiłł oraz Cesare Donato Orsini.

 

Będziemy informować na bieżąco o postępach w pracach Soboru.

C.D. Orsini